Dlaczego Pani A?
Logo szkoly

Dlaczego Pani A?

Wrażliwy człowiek? Refleksyjny nauczyciel? Dojrzały Mentor? Charyzmatyczny Przewodnik? Inspirujący Ekspert? Utalentowany Pasjonat? A może Oddany Przyjaciel?

Dlaczego Pani A? Bo wspiera w wytyczaniu własnej ścieżki, kształtuje postawy swych uczniów, motywuje do aktywności, docenia kreatywność, umiejętnie wykorzystuje potencjał tkwiący w pracy grupowej, a przy tym uczy szacunku do siebie nawzajem i swoich własnych błędów? Co sprawia, że po każdym spektaklu grupy teatralnej „Bez komentarza”, którą kieruje, oklaski na Jej cześć długo nie milkną i przyćmiewają wagę każdej uroczystości?

Na tak zadane pytania odpowiada Kasia Gałek dziękując Pani A w imieniu swojej klasy za spędzone z Nią chwile : „Oswoić to znaczy tworzyć więzy. Kiedy trzy lata temu przyszliśmy tutaj do szkoły Pani Aftyka była dla nas tylko nauczycielką - podobną do tysiąca innych nauczycieli. Tak samo my dla Niej byliśmy tylko uczniami, jednymi z tysiąca innych uczniów. Jednak dzisiaj możemy śmiało powiedzieć, że potrzebujemy się nawzajem i jesteśmy oswojeni. Pani A jest dla nas jedyna na świecie i my jesteśmy dla niej jedynymi na świecie. Pani A to osoba, która zawsze w nas wierzy i nigdy nie pozwala nam się poddać, ponieważ zawsze powtarza, że nie ma rzeczy nie do przeskoczenia i nie ma czegoś, czego nie jesteśmy w stanie dokonać. Nikt z nas nie żałuje chwil tutaj spędzonych, a te 3 lata z Panią A to była dla nas niesamowita przygoda, to był dla nas wielki zaszczyt pracować z tak wspaniałą osobą.”

„Byliście dla mnie jak sto tysięcy innych dzieci, bo przyszliście do mnie po prostu, ot tak. I bardzo się cieszę, że mogłam zarazić Was tą magią. Bo teatr jest bardzo, bardzo magiczny” - odpowiada Pani A. wzruszona po raz kolejny.

Wielkim uznaniem i przyjaźnią darzą Sylwię również Rodzice Jej odchodzących wychowanków: „Często słyszeliśmy szelest Pani skrzydeł, bo jest Pani prawdziwym aniołem”, mówią i sadzają Panią A na specjalnie dla Niej zaprojektowanym tapicerowanym krześle reżyserskim. A Pani Reżyser, niepozorna i uroczo skromna nie kryje łez wzruszenia i nie szczędzi słów uznania dla Rodziców, którzy „nigdy nie mówili nie, dla których nic nie było trudne”.

Na zakończenie każdego roku szkolnego grupa teatralna Pani A przygotowuje spektakl na miarę profesjonalnej sztuki teatralnej. Dziś klasa III E, żegnając się z nami po 3 latach pobytu w gimnazjum uraczyła nas przedstawieniem „Po drugiej stronie. A może jutra nie będzie?”. Jak zwykle młodzi aktorzy otrzymali owacje na stojąco, a aplauz publiczności zdawał się nie mieć końca.

W piwnicznej, dusznej salce bez okien realizuje swoje marzenia i bez reszty poświęca się swojej największej pasji. Zaraża nią kolejne roczniki uczniów, oddanych Jej do ostatniej minuty swojego wolnego czasu. Czasem pada ze zmęczenia, czasem opadają Jej ręce… Ale i tak jest, jak mówi, „bardzo szczęśliwym człowiekiem”.

Po spektakularnych sukcesach jakie od lat Sylwia Aftyka – Łoda i Jej podopieczni odnoszą na konkursach krajowych i międzynarodowych przynosząc zaszczyt swojej szkole, uczniom i przyjaciołom, nikt nie wątpi w Jej wielką miłość do sztuki i teatru i podziwia Jej samorodny talent, bo tylko „beztalencia zazdroszczą wielkim talentom ich wielkości” (UW)

a2

a3

a4

a5

a7

a8

a8

a9

 

Pomysłodawca i administrator :

Wykonanie : Wojciech Nosal & Rafał Budzis