strona główna
  
  

Nihil est in intellectu quin prius fuerit in sensu
(Nie ma nic w umyśle, czego by przedtem nie było w zmysłach)
Arystoteles

  Czym jest integracja sensoryczna?

Świat otaczający człowieka przepełniony jest ogromem bodźców (wzrokowych, słuchowych, dotykowych, przedsionkowych i innych), które do niego docierają. Aby móc je wszystkie odczytać i odpowiedzieć na nie prawidłową reakcją potrzebna jest integracja sensoryczna (zmysłowa). Dr Jean Ayres, twórczyni metody SI, stwierdziła, że integracja sensoryczna to złożony proces, w którym mózg odbiera, przesiewa (eliminuje), rozpoznaje oraz interpretuje informacje płynące ze zmysłów, a następnie łączy je z już poznanymi. Końcowym efektem integracji sensorycznej jest prawidłowa reakcja ruchowa. Każdy bowiem ruch jest wynikiem integracji wrażeń zmysłowych ze wszystkich układów zmysłów włączonych w daną czynność.

   Dla kogo terapia integracji sensorycznej (SI)?

 Zaburzenia integracji sensorycznej występują u wielu osób, nawet tych pełnosprawnych, ponieważ nie są związane z uszkodzeniami mózgu, a jedynie wynikają z pewnego rodzaju niedomogi funkcjonalnej. Faktem jednak jest, że zakłócenia integracji sensorycznej dotyczą przede wszystkim osób z zaburzeniami w rozwoju, czyli np.

  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • zaburzeniami ze spektrum autyzmu,
  • zespołem Downa,
  • niepełnosprawnością intelektualną,
  • niepełnosprawnością sensoryczną (wzrokową i słuchową),
  • zaburzeniami deficytu uwagi ADD,
  • zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytami uwagi ADHD.


  Na czym polega terapia SI?

 Terapia z wykorzystaniem metody SI jest "terapią poprzez zabawę". Dziecko bawiąc się jednocześnie się uczy, reagując w ten sposób na bodźce sensoryczne. Terapia integracji sensorycznej dzięki stosowaniu odpowiednich ćwiczeń wzmacnia wewnętrzną siłę dziecka, a także mobilizuje je do sprawniejszego wykonania danej czynności. Terapia prowadzona jest w ten sposób, aby aktywizować dziecko do działania. Bez aktywnego udziału dziecka, jego mózg nie może analizować odpowiednio informacji sensorycznych. Wykorzystywanie zabawy w czasie ćwiczeń jest bardzo ważnym elementem. Dr Jean Ayres uważała, że dziecko musi mieć szansę bawić się i uczyć, aby mogło ruszać przedmioty, patrzeć, turlać się, skakać, wspinać, łapać, itp. Dziecko musi powtarzać i powtarzać tak długo, aż nauczy się jak wygląda otaczający go świat. Terapia w naszej szkole odbywa się w specjalnie wyposażonej sali, w której znajduje się sprzęt umożliwiający prowadzenie terapii.
Zgodnie z myślą dr Jean Ayres "ćwiczenia nie są zbyt łatwe, ani zbyt trudne, nie wykraczają poza aktualne możliwości dziecka, ale stanowią dla niego wyzwanie".

Należy pamiętać, że "terapia integracji sensorycznej nie jest panaceum na wszystko. Stosowanie odpowiedniej terapii może zmniejszyć trudności dziecka w wielu sferach jego rozwoju"(Mass V. F., 2007). Terapia SI wspiera rozwój dziecka, ale nie jest sposobem leczenia.

Źródło:
Mass V. F., 2007, Integracja sensoryczna a neuronauka - od narodzin do starości, Fundacja Innowacja i Wyższa Szkoła Społeczno - Ekonomiczna, Warszawa.
strona główna